Alles over Almere Buiten

Godfried Zöllner

april 2017

Sommige mensen zeggen dat je alleen van nature kunstenaar kunt zijn: dat ben je of dat ben je niet, het talent heb je of je hebt het niet. Je kunt hooguit werken aan vakmanschap en aan je bedrijfsvoering, maar als je niet als kunstenaar geboren bent, zeggen ze, zal je het niet worden ook.
Of die mensen gelijk hebben of niet, Godfried Zöllner lijkt met zijn carrière die stelling te onderstrepen. Hij doorliep de Rijksacademie en daarna heeft hij een paar jaar het beroep van beeldend kunstenaar proberen vorm te geven, maar op een bepaald moment besloot hij om het anders te gaan doen. Hij werd meubelontwerper en kreeg vervolgens een goede positie in het bedrijfsleven. Maar blijkbaar kruipt het bloed waar het niet gaan kan… de verf riep hem.

Het talent om te tekenen had hij als kind al, maar in zijn jonge jaren wist hij dat talent niet om te zetten in betekenisvolle kunstwerken. Nu hij rijk aan ervaring en levenswijsheid is geworden, kan hij dat wel. Nu is hij begonnen aan een bijzondere reeks schilderijen, die qua vorm, stijl en inhoud opvallen. Panelen van 1 x 2 meter, taferelen die gaan over het goed en het kwaad in de wereld, filosofische werken met titels als Moederschap, Trouw, Geluk, Oorlog, die de een doet gruwen en de ander tot nadenken aanzet. Het zijn zware onderwerpen, zeker, en de kleuren die hij gebruikt maken zijn werk bepaald niet lichter, maar wie de tijd neemt om langer te kijken, die wordt beloond. Godfried maakt gebruik van het contrast. Niet zozeer in kleur, maar in betekenis: het geluk wordt sterker verbeeld door het ongeluk erbij te schilderen, de bescherming wordt duidelijker door ook het onbeschermde te schilderen. Daarbij is niks eenduidig: de schilderijen zijn te lezen zoals je een goed gedicht leest: laag voor laag.

Zijn schilderijen passen misschien meer in de Duitse traditie, waar schilders als Otto Dix en Max Beckmann zware onderwerpen aandurfden, en misschien ook wel in de religieuze traditie van de Italiaanse Renaissance, het zijn in ieder geval geen schilderijen die makkelijk hun weg naar de Nederlandse huiskamer zullen vinden. Niet qua vorm en ook niet qua inhoud. De meeste mensen willen liever iets zonnigs en kleins boven de bank, iets abstracts. Nee, makkelijk maakt Godfried het ons niet – en zichzelf ook niet. Maar de kunstenaar in hem dicteert. Hij moet het schilderen zoals hij het nu doet.

www.godfriedzollner.nl/