Alles over Almere Buiten

Trees in two

Naam: 
Trees in two
Kunstenaar(s): 
Saskia Burleson
Geplaatst: 
2011
Materiaal: 
boomstammen
Locatie: 
Wiekenpark

Kunstwerken in de openbare ruimte, zo worden de kunstwerken genoemd die staan in het landschap, in de stad, in de straten, op de pleinen. Die ruimte is openbaar en dus eigenlijk van ons allemaal. Omdat de ruimte van ons allemaal is, zijn de kunstwerken die daar staan dat ook. De meeste kunstwerken zijn bedoeld als een mooie aankleding, als versiering, vergelijkbaar met een schilderij dat je aan de muur hangt in de huiskamer. Zo is dit kunstwerk van Saskia Burleson in het Wiekenpark ook bedoeld. Het zijn mooie kleuren en vormen, op een evenwichtige manier verdeeld over het veld. Maar dit kunstwerk heeft meer: je kunt ermee spelen. Welk spel er gespeeld kan worden en hoe de spelregels zijn, dat is niet omschreven, maar dat is voor het fantasievolle kind juist een extra uitdaging. Hier ligt een spel klaar om te spelen, maar je moet het wel eerst bedenken. Je kunt bijvoorbeeld tikkertje spelen, waarbij de kleur paars op het moment een vrije plaats is… maar let op, op een ander moment is misschien een andere kleur wel een vrije plaats.  Je kunt er bijvoorbeeld ook een soort paaltjesvoetbal mee spelen, waarbij de verschillende kleuren verschillende punten opleveren - als het gras tenminste niet te hoog is gegroeid. Je kunt er ook voetbiljart mee spelen, waarbij je alle bomen in een bepaalde reeks moet raken met een bal. Spoorzoekertje, verstoppertje, raadspelletjes, bokkie-spring voor lange mensen, talloze spellen klaar om te bedenken en te spelen. En heb je geen zin om je in het zweet te werken? Dan gebruik je het kunstwerk als rugsteuntje en ga je lekker kijken hoe de anderen rennen.

Maar je kunt deze openbare ruimte natuurlijk ook als stille zomerse leesplek gebruiken  – als er even niemand speelt. De titel van het werk maakt duidelijk hoe het werk gemaakt is: bomen doormidden. Boomstammen van zo’n tweeënhalve meter zijn in de lengte doormidden gezaagd en stevig in de grond gezet. Welke boomhelften aan elkaar hebben gezeten? Ga maar zoeken en maak er een spel van! Een extra moeilijkheid: de binnenkanten van de bomen zijn beschilderd in verschillende kleuren. 

Saskia heeft bij het ontwerpen van dit kunstwerk gedacht aan de menhirs die ze in Frankrijk heeft gezien. Menhir is de benaming voor grote stenen die in de prehistorische tijd door mensen zijn neergezet en die nu nog steeds in de openbare ruimte staan. De naam "menhir" is Bretons en is samengesteld uit de woorden "maen" (steen) en "hir" (hoog). We kunnen nu alleen maar raden waarom mensen die stenen maakten en plaatsten: wellicht dat ze een bepaalde betekenis hadden, religieus of anderszins, misschien waren het grensmarkeringen, maar misschien vonden ze het wel gewoon mooi – kunst in de openbare ruimte avant la lettre. De menhirs van Saskia zijn niet van steen en ze zijn zeker niet voor de eeuwigheid gemaakt, maar een ander aspect hebben ze wel met hun prehistorische voorgangers gemeen: het gemeenschappelijke. Obelix, de stripfiguur uit  Asterix, maakt menhirs weliswaar in zijn eentje, maar het ligt meer voor de hand dat deze kolossen in werkelijkheid door groepen gemaakt werden. En dat is ook zo met het kunstwerk van Saskia. Het beschilderen van de bomen heeft ze gedaan met behulp van buurtbewoners, kinderen vooral. Dat was op zichzelf al een gezellige activiteit, maar de belangrijkste gedachte achter deze actie was dat de kinderen hiermee het kunstwerk zichzelf een beetje toe-eigenden. Want kunstenaars blijven weliswaar de geestelijke eigenaars van de kunstwerken die in de openbare ruimte staan, de buurtbewoners moeten ermee leven, zij moeten er dagelijks naar kijken en zij mogen er, in dit geval, mee spelen. De kunstenaar komt hooguit af en toe kijken om te controleren of het kunstwerk nog in redelijke staat is.