Alles over Almere Buiten

Keyzertje - Collectant

15-05-2017

Bijna tot aan mijn hals omgeven door ingrediënten sta ik in mijn keuken een uit meerdere gangen bestaand diner in elkaar te schroeven. De voordeurbel gaat. Ik schuif de lamellen, die ik tegen de felle zon heb dichtgedraaid, opzij. Er staat een jongetje voor mijn deur. Hij houdt een blikken trommeltje in zijn handen. Mopperend draai ik de gaspitten naar de nulstand, om me vervolgens naar mijn voordeur te reppen. ‘Dag’, zegt het jongetje. Ik schat hem op acht of negen jaar. Hij woont twee deuren bij me vandaan. 
‘Ik verzamel geld voor arme mensen.’
‘Hoe heet jij toch ook alweer?’
‘Ik heet Ajoeb.’ 
‘Ik heet Gilbert. Zeg, waar wonen die arme mensen dan?’
‘In Nederland maar ook in andere landen.’
‘En wat ga je met dat geld doen?’
‘Aan ze geven natuurlijk!’ 
Domme vraag. 
‘Een ogenblik!’
Ik huppel  terug naar de keuken, vis mijn portefeuille uit een stenen mandje en controleer de inhoud. Alleen een briefje van tien, muntjes van twintig eurocent en drie forse jongens van twee euro. 
Met mijn buidel in de hand keer ik naar Ajoeb terug. 
Ik haal een twee euromunt tevoorschijn en overhandig de munt aan de jeugdige collectant. 
Hij neemt het geldstuk aan, kijkt er eens kritisch naar en geeft het tot mijn verbazing weer terug. 
‘Dat is teveel’, vindt hij. ‘Geef maar een muntje van twintig of zo.’
Ik geef hem er twee. Hij trekt de deksel van zijn trommeltje, laat de muntjes erin vallen en bedankt me. Met vastberaden tred loopt hij mijn voortuin uit, op weg naar de buren. 
Een mensje met een missie. 
Zou hij weten dat ik tot de oudere werklozen behoor en dus door mijn gulheid zelf tot armoede dreig te vervallen? 
Af en toe hou ik met zijn vader op straat een praatje. Ik zal het de man toch eens vragen. 

Gilbert Keyzer